NICKY
| Afscheid |
|
Roepnaam: Nicky |
||
 |
||
In Zwitserland waar ik en mijn zus woonden en werkten hadden we al enkele maanden Flash in huis. Mijn zus wilde ook graag een hondje voor haarzelf, maar dan wel een kleintje. Zo kwam Nicky op de leeftijd van 12 weken bij ons wonen. Super klein was ze, een handtashondje! In eerste instantie was ze een vrij bange pup, maar we namen ze net als Flash overal mee naartoe en ze ontwikkelde zich als een hondje die zich niet de kaas van het brood liet eten. Toen ik met Flash naar Nederland verhuisde, bleven mijn zus en Nicky in Zwitserland. Nicky zat echter de gehele dag alleen, als mijn zus was werken. We besloten dat Nicky ook maar naar Nederland moest komen en bij mij en Flash kwam wonen. Nicky was een heel makkelijk hondje. Ze kon heerlijk bij je op schoot liggen en lekker knuffelen, maar ze had ook echt karakter! Een tennisbal, die met moeite in haar bekkie paste werd netjes geapporteerd. Ze sjouwde stenen, die bijna net zo zwaar waren als haar, met zich mee. Wat kon ze boos worden op de steen als deze toch net iets te groot en zwaar voor haar was. Woest ging ze er dan omheen graven en piepte van frustratie. Ja, karakter had ze echt wel. Nicky raakte totaal de weg
kwijt toen Flash kwam te overlijden. Flash was altijd degene geweest die
haar leidde en haar ging halen als ze te ver achter bleef. Wat Flash
deed, deed Nicky ook. Ondanks mijn eigen verdriet om Flash, vond ik het
verschrikkelijk om Nicky zo te zien. Met de tijd ging het wel beter,
maar ze is nooit meer de oude geworden. Nadat er ook nog
nierinsufficiëntie bij haar geconstateerd werd, ging ze steeds verder
achteruit. Op een gegeven moment woog ze nog maar 1,5 kilo. We hebben
haar niet langer laten lijden en ze is op 6 juli van ons heengegaan. |
 |
|
 |
 |
 |